Rum
Rum weet als geen andere drank de Caribische levensstijl te vangen. Ontdek de verborgen geheimen achter de productie, de rijping en de rijke geschiedenis van deze uiterst veelzijdige gedistilleerde drank. Afhankelijk van de herkomst verschilt de stijl aanzienlijk. Tussen lichte, volmondige aroma’s en kruidige, donkere tonen is er voor elke smaak wel iets te vinden.
Achtergrond van rum
Denken we aan rum, dan denken we onmiddellijk aan de Caraïben. We denken aan eilanden zoals Cuba, Jamaica, Hispaniola, maar ook aan Barbados, Martinique of Guadeloupe. Dat is geen toeval: daar ligt immers de oorsprong van de rum zoals we die vandaag kennen en waarderen. Uit de Europese honger naar het „witte goud“, de suiker, ontstond de destillatie van de stroperige, kleverige melasse – een bijproduct van de suikerproductie – die de suikerrietplantages een extra, niet te verwaarlozen inkomstenbron bezorgde. Vandaag wordt rum niet alleen op de Caraïbische of West-Indische eilanden geproduceerd, maar ook in tal van landen in Midden- en Zuid-Amerika. Ook op de Filipijnen, in India, Japan of op Madagaskar, Mauritius en Hawaï wordt rum gemaakt. Zelfs Australië en diverse Europese landen, waaronder Duitsland, behoren intussen tot de producenten.
Een poging tot definitie
Rum is vandaag zowel een uiting van het Caraïbische levensgevoel als een wereldwijd product. Daardoor ondergaat het minder strikte definities dan andere gedistilleerde dranken zoals bijvoorbeeld Schotse whisky of Franse Cognac. Zelfs Italiaanse grappa is duidelijker gereguleerd. Dat mag op het eerste gezicht verbazing wekken, maar een blik achter de schermen van de productie en rijping, alsook op de geschiedenis van deze uiterst gevarieerde gedistilleerde drank, is de moeite waard.
Laten we bij het begin beginnen:
„Rum is een gedistilleerde drank die wordt gemaakt van een suikerrietproduct zoals sap, siroop of melasse.“
En daarmee zijn eigenlijk al de gemeenschappelijke kenmerken van rum wereldwijd opgesomd. Bijna elk land – of het nu producent, exporteur of importeur is – regelt de details op zijn eigen, vaak sterk uiteenlopende manier:
Zo geldt er bijvoorbeeld voor de Europese Unie, volgens de geldende EU-voorschriften, dat rum mag worden gedistilleerd tot maximaal 96 % vol. en moet worden gebotteld met een minimum van 37,5 % vol. Verdere aromatisering is niet toegestaan. De toevoeging van suikerkleurstof („spirit caramel“) is enkel toegelaten voor kleuraanpassing. In de Verenigde Staten daarentegen mag rum worden gedistilleerd tot maximaal 95 % vol. (190° proof US) en moet hij worden gebotteld met een minimum van 40 % vol. (80° proof US). Wat betreft andere ingrediënten volstaat het dat het destillaat in geur, smaak en andere eigenschappen overeenstemt met wat doorgaans met rum wordt geassocieerd.
Nog meer verwarring gewenst? Alstublieft: Bij rum uit Barbados en Jamaica is de toevoeging van suiker of andere additieven (aroma’s) verboden. In veel Zuid- en Midden-Amerikaanse landen is dit niet alleen toegestaan, maar zelfs gebruikelijk. Op Martinique daarentegen, waar de rhum agricole zijn thuis heeft, gelden wellicht de strengste regels voor rum ter wereld.
Wat kunnen we hieruit leren? Elke rum, hoe en waar ook geproduceerd, heeft weliswaar een gemeenschappelijke basis, maar door de individuele interpretatie is een eenduidige definitie nauwelijks mogelijk. Tot op vandaag zijn de producenten in de Caraïben het immers niet eens geworden met de lokale overheden over uniforme normen.
Stijl
Spaanse stijl / Latijns-Amerikaanse stijl
Rum (of in het Spaans „Ron“) afkomstig uit voormalige Spaanse koloniën zoals Kuba, Guatemala, Venezuela, Colombia, {{Puerto Rico}} of de {{Dominicaanse Republiek}}. Deze rum wordt bereid uit melasse of siroop en kenmerkt zich door een lichte, volmondige, milde en ronde smaak met een verfijnd aroma.
Tip: Bacardi ({{Puerto Rico}}), Botucal (Venezuela) en Zacapa (Guatemala)
Britse Stijl
Rum uit voormalige Britse koloniën zoals Barbados, Jamaica, Guyana, Antigua, St. Lucia, Trinidad & Tobago. Het wordt ook gemaakt van melasse met een krachtig, kruidig, donker, levendig en vol aroma.
Tip: Hampden Estate (Jamaica), El Dorado (Guyana) en Caroni (Trinidad)
Frans stijl / French Style
Rum (of „Rhum“ in het Frans) uit voormalige Franse koloniën zoals Martinique, Guadeloupe, Marie-Galante, Haïti en La Réunion. Meestal wordt hij gemaakt van suikerrietsap, dan spreken we van Rhum agricole. Minder vaak is Franse rum gemaakt van melasse, dan wordt hij aangeduid als Rhum industriel. Het aroma is eerder fruitig, bloemig, grasachtig, elegant en olieachtig.
Bij nadere beschouwing vertoont dit systeem echter inmiddels inconsistenties. De oorspronkelijke afbakeningen vervagen steeds meer. Producenten emanciperen zich steeds verder van deze koloniale erfenis. Deze indeling is in de toekomst dan ook slechts beperkt geschikt. Maar ook hier heeft Gargano al zijn gedachten over laten gaan. In 2015 presenteerde hij een beter gedefinieerde indeling. Deze is niet langer gebaseerd op geografische herkomst, maar op het uitgangsproduct en de productiemethode. Daarbij moet ook worden meegenomen of de rum door de betreffende distilleerderij, door een onafhankelijke bottelaar of helemaal zonder herkomstbenaming wordt gebotteld.
In deze indeling vinden we vier verschillende “klassen” van rum:
Pure Single (Agricole) Rum: alleen in distilleerketels met de focus op “ambachtelijk geproduceerd”. Hierbij moet het uitgangsmateriaal, het vakmanschap en de ervaring van de distillateur tot uitdrukking komen. Basis: sap, siroop of melasse.
(Single) Blended Rum: gemengd uit destillaten die zowel in distilleerketels als in (meer-)kolominstallaties zijn geproduceerd. Basis: melasse.
Agricole of Traditionele Rum: gemengd uit destillaten die zowel in traditionele één- als twee-kolominstallaties zijn geproduceerd. Basis: sap, siroop of melasse.
(Vatted) Rum: geproduceerd in grote hoeveelheden op moderne meer-kolominstallaties. Basis: siroop of melasse.
Bij deze classificatie blijft rum zonder duidelijke herkomst of productie buiten beschouwing, terwijl dit nog steeds een groot deel van de verhandelde rum uitmaakt.
Productie
De basis voor alle rumstijlen en -soorten is suikerriet, een tropische grassoort afkomstig uit Zuidoost-Azië. Met de grote ontdekkingsreizen van Columbus, De Gama en Vespucci kwam het suikerriet in de Caraïben terecht, waar men ideale omstandigheden aantrof voor de teelt. Vandaag de dag wordt suikerriet steeds vaker machinaal geoogst, waardoor de handmatige oogst met de machete op de achtergrond raakt. Die laatste komt nog slechts voor op plekken waar het inzetten van machines niet rendabel is. Wat beide methoden wel gemeen hebben: de gesneden stengels mogen niet langer dan 24 uur liggen. Micro-organismen en bacteriën beginnen anders de suiker af te breken en te verminderen. Na de oogst wordt het suikerriet eerst verkleind, versnipperd en/of vermalen, waarna de suikerrietsap er met behulp van walsen wordt uitgeperst. Deze sap wordt meestal al tijdens het persen verdund met bronwater, om zoveel mogelijk suiker uit de vezels te halen.
Hier splitsen de wegen van de verschillende stijlen zich.
Rum uit suikerrietsap
Het verse suikerrietsap neemt niet de omweg via de suikerproductie. Integendeel: het belandt onmiddellijk in de klaarstaande gistingsvaten, waar het met gist wordt vermengd. De fermentatie duurt tussen de 24 en 72 uur. De resulterende suikerrietwijn („vin de canne” of „vesou”) heeft een alcoholpercentage van ongeveer 4,5-9 vol%. De daaropvolgende destillatie gebeurt uitsluitend continu in één enkele kolom, meestal van koper, die door meerdere schotels (meestal meer dan 20) is onderverdeeld. Het hieruit voortvloeiende fijnbrand is een aromatisch, krachtig destillaat met een gemiddeld estergehalte van 350-400 mg/liter. Juist deze esters bepalen in grote mate de latere smaak en het karakter van de rum. Rhum agricole is de meest voorkomende rumsoort op basis van vers suikerrietsap.
Kleine uitstap:
Tot slot mogen we twee varianten van gedistilleerde dranken op basis van suikerriet niet vergeten. Ze mogen dan wel geen rum heten, ze zijn er zo nauw mee verwant dat ze hier zeker niet mogen ontbreken:
Cachaça
Deze Braziliaanse gedistilleerde drank, afkomstig uit ’s werelds grootste suikerrietproducent, is volgens de Braziliaanse wetgeving geen rum, maar „aguardente de cana” (vertaling: suikerrietschnaps). Net als „Rhum agricole” is cachaça gebaseerd op vers suikerrietsap en is ze zowel ongerijpt als kort gerijpt in houten vaten verkrijgbaar.
Clairin
Lang was deze Haïtiaanse gedistilleerde drank vrijwel onbekend. Als het over rum uit Haïti ging, had men het steevast over de legendarische distilleerderij Barbancourt. Toch bestaan er tal van kleinere stokerijen die een destillaat produceren uit vers suikerrietsap, diep geworteld in de ambachtelijke traditie en nauw verbonden met de Haïtiaanse bodem en bevolking. Clairin, meestal ongerijpt en onverdund met een alcoholpercentage van 50-60% abgefüllt, was in Europa tot voor kort zo goed als onbekend. Pas dankzij het Italiaanse bedrijf Velier verwerft het bekendheid in rumkringen.
Rum uit suikerrietsiroop
De voorfase van melasse wordt vandaag nog maar zelden als uitgangsmateriaal voor de rumproductie gebruikt. Hierbij wordt het sap op dezelfde manier ingekookt en wordt het uitkristalliserende schuim als rietsuiker afgeschuimd. Dit gebeurt echter op een zachtere manier en bij lagere temperaturen dan gebruikelijk is bij de zuivere suikerproductie. Deze variant komt vandaag nog maar voor in Guatemala, bijvoorbeeld bij de productie van Ron Zacapa. In grote lijnen verloopt de productie van rum uit de siroop verder analoog aan het gebruik van melasse. De siroop bevat in dit geval nog iets meer suiker dan de latere melasse.
Rum uit suikerrietmelasse
Hiervoor wordt het grootste deel van het suikerrietsap industriële verwerkt tot rietsuiker. Het proces van verwarmen en kristalliseren wordt hierbij zo vaak herhaald tot er geen bruikbare suiker meer opgelost kan worden. Er blijft een donkere, stroperige rest over: de melasse. Nog steeds is dit bijproduct van de suikerindustrie het uitgangspunt voor de meeste rums. Melasse is immers goedkoop, stabiel en kan daardoor zonder problemen worden opgeslagen en getransporteerd.
Voor de verdere verwerking van de melasse moet deze eerst met water worden verdund van ongeveer 60% suikergehalte naar circa 15%. Zo kan de toegevoegde gist zijn werk opnemen. Bij een gecontroleerde fermentatie of gisting is deze meestal, afhankelijk van de distilleerderij en de gewenste stijl, na maximaal 72 uur afgerond. Kiest men voor een natuurlijke fermentatie, dan kan deze ook tot twee weken duren. In dat geval is de uitkomst vaak onzeker en kan de aromatiek ook ongewenste eigenschappen vertonen.
De daaropvolgende destillatie kan op uiteenlopende en gevarieerde manieren gebeuren. Zo is een productie in destillatiekolommen vandaag gebruikelijk, zowel in twee-kolommen- als in meerkolommenapparaten (meestal bestaande uit tot vier of vijf kolommen). Maar ook destillatieketels komen in alle vormen, maten en materialen voor. Er bestaan zelfs exemplaren uit hout (Greenheart), zoals bij DDL in Guyana. Daarnaast kunnen zogenaamde retorten worden ingezet om de alcohol en de aroma’s te versterken en te zuiveren. Dit is uniek en komt alleen voor in de rumproductie.
Licht vs. zwaar
Of de rum nu wordt gemaakt uit sap, siroop of melasse, het is gebruikelijk om de afgemaakte rum te blenderen om een specifiek aroma te bereiken. Aangezien voor rum – op enkele uitzonderingen na – geen minimale rijpingstijd in houten vaten is voorgeschreven, kan de producent, importeur of handelaar zowel witte rums (White Rum) als gerijpte rums (Golden Rum / Dark Rum) gebruiken. Daarbovenop zijn er, afhankelijk van de destillatiemethode, lichte of zware rums beschikbaar, de zogenaamde „light or heavy marks“. Deze kunnen naar gelang het gewenste „profiel“ van de rum op maat geblend worden. Het verschil zit hem in de productie van de gedistilleerde drank:
Zoals de naam al doet vermoeden, zijn „light marks“ lichter van lichaam, smaak en aroma’s. Dit wordt bereikt door een korte, gecontroleerde fermentatie en een destillatie in een meerkolomsinstallatie tot net onder de 95% of 96% vol. In tegenstelling daarmee worden „heavy marks“ meestal verkregen via een langere en/of natuurlijke fermentatie, vaak met toevoeging van „dunder“. Dunder is de verzamelde reststroom van eerdere destillatiecycli, die in tanks of in de openlucht in kuilen wordt opgeslagen en daar verder kan fermenteren. Dit, gecombineerd met een destillatie in ketels, vaak met aangesloten retorten, levert een zwaarder, aromatischer destillaat op. Deze rums bevatten een aanzienlijk hogere concentratie aan zuren en esters. In het afgemaakte destillaat kan de esterconcentratie oplopen tot meer dan 1.500 mg/liter („High Ester Rum“). Dit is bijvoorbeeld typisch voor rums uit Jamaica en Guyana.
Gearomatiseerde rums
Op deze plaats verdient het ook vermelding dat onder de verzamelnaam „rum“ eveneens varianten in de handel zijn die aangeduid worden met de toevoeging „Flavoured“ of „Spiced“. Deze worden verrijkt met aroma-extracten zoals vanille, kokosnoot, banaan, mango, citroen, kaneel, anijs, peper of rozemarijn. Meestal wordt daarbij ook nog honing, suiker en/of glycerol toegevoegd om de zoete aroma’s te versterken.
Aanbevelingen voor rum
Of men nu kiest voor een rum op basis van vers suikerrietensap, ingekookte siroop of melasse, dat kan zeker afhangen van de buien en wordt ook beïnvloed door de keuze of men de rum nu wil gebruiken om te mixen of om puur te genieten.
Voor rum uit suikerrietensap, vaak ook aangeduid als rhum agricole, is voor de meeste liefhebbers het eerste aanknopingspunt het eiland Martinique, met actieve distilleerderijen zoals La Mauny (La Mauny, Trois Rivières), St. James (waar onder meer {{Saint James}} en J.Bally worden geproduceerd), Depaz (waar naast Depaz Rhum ook Dillon wordt gemaakt) en niet te vergeten: Clèment! Maar ook rhum van merken als Habitation St. Etienne (H.S.E.), Neisson, La Favorite of Rhum J.M. zijn een proef waard. Waar Martinique intussen een mondaine charme uitstraalt, staat de eilandenarchipel Guadeloupe voor een rustigere, landelijke idylle. Dat geldt ook voor de rhum agricole van daar, die – in tegenstelling tot op Martinique – (nog) niet beschermd wordt door een eigen AOC. Toch is hij al lang geen verborgen parel meer. In de in 1895 opgerichte Hope Distillery, de oudste distilleerderij van Guadeloupe, worden de merken Rhum Longueteau en {{Karukera Rum}} geproduceerd. De distilleerderij Bellevue au Moule maakt dan weer de waarschijnlijk meest verkochte rhum van het eiland: Damoiseau. Maar laten we de kleinere distilleerderijen en merken zoals Séverin, Montebello, Bielle of Père Labat niet vergeten – ook hier loont het de moeite om verder te kijken dan de eigen tuin.
In de uitgestrekte wateren van de Indische Oceaan ligt ook het eiland La Réunion, waar eveneens rhum agricole wordt gemaakt. Hier verdienen de rums van distilleerderijen zoals Savanna, Rivière du Mât en Isautier – de kleinste van het eiland – bijzondere aandacht.
Rum op basis van ingekookte siroop wordt tegenwoordig eigenlijk nog maar in een beperkt aantal landen geproduceerd, waaronder Colombia (Dictador) en vooral Guatemala, waar bij Botran respectievelijk Ron Zacapa een rum wordt gemaakt uit de eerste persing van het suikerriet, die daar „Virgin Honey“ wordt genoemd. De stijl van de rum van Zacapa is geïnspireerd op de Spaanse stijl, met als bijzonderheid dat de rums daar rijpen op een hoogte van ongeveer 2.300 meter. Bij deze rijping vertraagt het verouderingsproces door de lagere temperaturen, terwijl de lagere luchtdruk en de ijle berglucht de vorming van aroma’s extra versterken.
Rum uit melasse maakt vandaag ongeveer 90% uit van de geproduceerde rum, en men heeft hier doorgaans de keuze tussen rum in Britse of Spaanse stijl.
De lichtere en mildere rums in Spaanse stijl vinden hun oorsprong op Cuba, gesticht in 1862 door Facundo Bacardí, een Spanjaard afkomstig uit Catalonië. De rums van Bacardí zijn vandaag zowel een zegen als een vloek: een groot deel van de bekendheid van rum is immers te danken aan dit bedrijf. Voor de fijnproevers zijn er echter maar weinig rums in het portfolio van de multinationale onderneming die de moeite waard zijn. Ook het tweede Cubaanse merk, Havanna Club, is intussen wereldberoemd en niet meer weg te denken uit de rumscene. Naast Cuba heeft vooral de Dominicaanse Republiek een uitstekende reputatie opgebouwd, met name met rums van Ron Barcelo, Brugal en Matusalem Rum. Maar ook op het vasteland, bijvoorbeeld in Venezuela (Botucal, Pampero of Santa Teresa), Nicaragua (Flor de Caña), Panama (Rum Malecon) en Peru (Ron Millonario), vindt men rums die wereldwijde erkenning genieten. Buiten de Caraïben is er bovendien één rum die men niet mag missen: Don Papa, geproduceerd op de Filipijnen. Dit nog jonge merk heeft in een mum van tijd de markt veroverd en maakt regelmatig furore met beperkte speciale edities.
De Britse stijl, zwaarder en kruidiger dan zijn Spaanse tegenhanger, werd in grote mate beïnvloed door de British Royal Navy en geniet vandaag een grote populariteit bij veel kenners, met name de zogenaamde „High Ester Rums“ uit Jamaica, Guyana en Trinidad. Daarin neemt vooral Jamaica, de „eiland van de goede mensen“, een centrale plaats in binnen de Britse rumproductie, nadat de Britten het eiland op de Spanjaarden veroverd hadden. Sinds 1749 wordt bij {{Appleton Estate}} rum geproduceerd, en vandaag is het nog maar één van de in totaal zes distilleerderijen op het eiland, dat ooit wel meer dan 150 herbergde. Ook een bezoek waard, zowel ter plekke als in het glas: Hampden! In Brits-Guyana staat vandaag nog maar één enkele distilleerderij, {{Demerara Distillers LTD}}, kortweg „DDL“, waar echter tal van verschillende types en soorten distilleerketels zijn samengevoegd die oorspronkelijk in andere, inmiddels al lang gesloten distilleerderijen hun dienst deden. Hun vlaggenschip is de {{El Dorado}}, verkrijgbaar in verschillende leeftijdscategorieën tot en met 25 jaar, maar ook als single cask-bottelingen. Ook op Barbados kan men de boeiende geschiedenis van de Britse rum ontdekken, onder meer met distillaten van {{Mount Gay}} of Foursquare. Nog verder naar het zuiden vinden we het eiland Trinidad, waar ook de harten van veel rumliefhebbers sneller gaan kloppen, met name met rums uit de in 2003 voorgoed gesloten distilleerderij Caroni, een ware ramp. Van {{Trinidad Distillers Limited}} vindt men nog de Angostura, eveneens in verschillende bottelingen.
Ook de zogenaamde onafhankelijke bottelaars zoals Plantation, Velier, {{Rum Nation}} of ook {{Berry Bros. & Rudd}} mogen hier niet onvermeld blijven. Zij hebben met hun bottelingen aanzienlijk bijgedragen aan het succes van rum in de huidige tijd.
Geschiedenis
Weinige gedistilleerde dranken zijn zo nauw verbonden met een dergelijke omvang van wreedheden als rum. De hebzucht en verslaving van de Europese grootmachten aan suiker en rum aan het begin van de 16e eeuw staan, meer dan welke economische sector ook, in het teken van de slavenhandel. De driehoekshandel, die de Caraïben verbond met Noord-Amerika, Europa en Afrika, maakte van rum de eerste wereldwijd verhandelde waar. Zo markeerde de suikerhandel het begin van de globalisering.
Maar eigenlijk staat aan de basis een eenvoudige plant: „Saccharum officinarum“ of suikerriet. Deze behoort tot de zoetgrassen en is oorspronkelijk afkomstig uit de Aziatisch-Pacifische regio. Al voor 10.000 jaar begon suikerriet zijn weg te vinden van Nieuw-Guinea, de Filipijnen en Indonesië naar India, Perzië en China. Daar werd het in de 1e eeuw voor Christus voor het eerst op grote schaal geteeld en verwerkt tot suiker en zoete, gefermenteerde wijnen.
Maar pas door de Europeanen zou het zoete gras een ongekende betekenis krijgen. In de strijd om de handelshegemonie over suiker behielden in de 14e en 15e eeuw de Nederlanders en Engelsen, dankzij hun handelsposten in Zuidoost-Azië, de bovenhand. Dat dwong de Spanjaarden en Portugezen om naar nieuwe mogelijkheden te zoeken om met het „witte goud“ dezelfde exorbitante winsten te behalen. Men vreesde achter te blijven in de specerijen- en werelhandel. Een eerste bolwerk hiervoor vond men op de Canarische Eilanden en Madeira, die al snel het centrum van de Europese suikerindustrie werden. Met de ontdekking van het Amerikaanse continent en de voorliggende Caraïbische eilanden zou het tij opnieuw drastisch keren. Want de suikerproductie verplaatste zich naar daar. Alle grote Europese naties van die tijd – Spanjaarden, Portugezen, Britten, Fransen en Nederlanders – begonnen vanaf het vroege 16e eeuw de eerste suikerfabrieken op de Caraïbische eilanden op te richten en legden zo met suiker en slaven de eerste motor van de werelhandel.
Halverwege de 17e eeuw was Barbados de grootste suikerproducent ter wereld en werd geconfronteerd met een steeds groter wordend probleem: wat moest er gebeuren met de rest, quasi het afval van de suikerproductie? Het werd weliswaar deels gebruikt als veevoer en voor geneesmiddelen, maar de hoeveelheid overtrof verre wat daarvoor nodig was. Wie nu precies als eerste op het idee kwam om deze melasse met wat water te laten fermenteren en nadien te distilleren, is onbekend. Toch gebruikte men deze ruwe, scherpe brandewijn al snel om het eenvoudige volk en de slaven „rustig te houden“. Pas later werden de technieken verfijnd. De ruwe brand, oorspronkelijk bekend als „kill-devil“ („duivelverdrijver“) of „aguardente“ („vuurwater“), werd tegen het midden van de 18e eeuw als „rum“ of „rhum“ de favoriet van de verfijnde Britse respectievelijk Franse samenleving en veranderde zo zijn imago van drank voor arme lieden naar een luxegoed.
Tot ver in de eerste helft van de 19de eeuw bloeide de handel in suiker en rum uit de Caraïben op de ruggen van slaven. Al snel kwam daar een einde aan. Eerst werd de slavenhandel verboden, later ook de slavernij zelf afgeschaft. Dit leidde in de tweede helft van de 19de eeuw tot de neergang van de Caraïbische suiker- en rumproductie. Suiker kwam voortaan opnieuw uit Zuidoost-Azië en de Stille Oceaan. Rum verdween bijna in de vergetelheid, maar zou al snel profiteren van technologische vooruitgang in de destillatie en een klein insect.
Na 1850 lag de rumindustrie van Cuba op zijn gat. In de daaropvolgende decennia zou dat veranderen. Onder meer trad een Spanjaard op de voorgrond: Facundo Bacardí y Masó. Met nieuwe technieken voor de productie, filtratie en rijping creëerde hij een heel andere rum: lichter, helderder, zachter. Deze nieuwe stijl veroverde een wereld die snel veranderde. Als genotmiddel nam hij de plaats in van verschillende wijnbranden uit Frankrijk of Spanje, waarvan de wijngaarden door de druivenluis bijna volledig waren verwoest.
In de volgende 100 jaar schommelden consumptie en betekenis op en neer, beïnvloed door economische crises, de drooglegging en de twee wereldoorlogen. Maar vanaf 1960 begon rum aan zijn opmars. Aangedreven door het toerisme, dat veel Amerikanen en Europeanen naar de Caraïbische zon trok, waar ze kennismaakten met rum. Een liefde op het eerste gezicht, want rum belichaamt als geen ander het Caraïbische levensgevoel en de vrijheid van starre regels.
Vandaag is rum zo gevarieerd en populair als ooit tevoren: gemengd, op ijs, gearomatiseerd, gerijpt, complex en puur – voor iedereen wat wils. Waarlijk, het ruige vuurwater van slaven en piraten heeft een lange weg afgelegd tot hier.
Oorsprong van de naam
De geschiedenis van de rumproductie is ruimschoots gedocumenteerd. Toch blijft de oorsprong van het woord ‘rum’ in nevelen gehuld. Er zijn immers geen betrouwbare bronnen die de herkomst van deze benaming verklaren. Men vermoedt dat de huidige benaming ‘rum’ afstamt van het oude Kreools-Engelse rumbullion, een term voor opstand of rebellie. Ook de uitgang ‘-rum’ van het Latijnse SacchaRUM (suikerriet) zou de naam kunnen hebben geïnspireerd. De eerste vermelding van ‘rhum’ als benaming voor een gedistilleerde drank op basis van suikerriet, geproduceerd op de Caraïbische eilanden, vindt men in 1751 in de {{Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers}} van Diderot en d’Alembert. Rum werd chique.
Rum kopen bij whic
Rum koopt u het best in de overzichtelijke webshop van whic-shop.be. Met handige filteropties kunt u zich moeiteloos oriënteren en vindt u precies wat u zoekt – of u nu beginneling of verzamelaar bent. Koop bijvoorbeeld de Botucal Reserva Exclusiva online bij whic-shop.be en ontdek een geliefde klassieker. Of is de Hampden Estate Pure Single 8 Jaar Jamaica Rum eerder iets voor u? Ook deze heerlijke klassieker kunt u op whic-shop.be aankopen.
Welke rum u ook kiest: bij de producten die whic-shop.be aanbiedt, kunt u rekenen op uitstekende kwaliteit. Om die belofte waar te maken, verpakken wij uw flessen met de grootste zorg. Een snelle levering met DHL is bij whic verzekerd, zodat u zo snel mogelijk kunt genieten van uw nieuwe favoriete druppel. Mocht u vragen of wensen hebben over onze rums of uw bestelling, dan kunt u via het contactformulier eenvoudig terecht bij ons deskundige klantendienstteam. Wij vinden altijd een passende oplossing voor u.
Dus waar wacht u nog op? Koop uw favoriete rum eenvoudig hier op whic-shop.be.
