Absinth
De schandalige favoriet van de Franse bohéme vierde onlangs zijn comeback. Ontdek de kruidige frisheid en verrassend verleidelijke bitterheid van absint. Dompel uzelf onder in de traditie van vervlogen tijden of laat u inspireren door de "groene fee" voor nieuwe creaties.
Absinth Achtergrond
De verhalen en rituelen, die vooral door de Franse bohemien aan het eind van de 19e eeuw zijn gevormd, maken van absint een legende. Bijna geen andere sterke drank wist de massa's zo intens te boeien en vooral bekende kunstenaars in haar ban te trekken. Rond 1900 bereikte de populariteit van absint zijn absolute hoogtepunt. Bijna iedereen die iets voorstelde, genoot regelmatig van een glas. Ook vandaag de dag waren gevierde grootheden zoals Vincent van Gogh, Oscar Wilde, Henri Toulouse-Lautrec, Pablo Picasso of Charles Baudelaire aan de roes van het waterige goedje overgeleverd. Het zou aanvankelijk geen genotmiddel, maar een geneesmiddel zijn. De basis van absint, wormwood, werd al langere tijd een genezende werking toegeschreven. Zo ontstond het recept voor de "geneesmiddel", waarbij ook venkel en anijs een belangrijke rol speelden. De naam is afgeleid van het wormwood-kruid: artemisia absinthium. De vaak groene kleur, die afkomstig is van het chlorofyl van de gebruikte planten, gaf absint de liefdevolle bijnaam "la fée verte" of in het Duits "die grüne Fee". Maar hoe fascinerend deze moderne drank ook was, zo controversieel werd het genot besproken. Vanwege de negatieve gevolgen van consumptie die zich toen over een hele generatie uitstrekten, werd absint uiteindelijk in de meeste Europese landen verboden. Tot in de jaren '90 gold de "groene fee" als gevaarlijk. Dit droeg echter alleen maar bij aan haar cultstatus en voedde de geruchtenmolen. Tegenwoordig weten we dat het hoge alcoholpercentage verantwoordelijk was voor de fatale bijverschijnselen in de 19e eeuw. Absint is dus niet gevaarlijker dan elke andere sterke drank. In gematigde hoeveelheden en met wat water genoten, kan men ook vandaag nog met een glas goede absint proosten op de kunst van de Franse bohemien; alleen hun twijfelachtige drinktradities zouden achterwege moeten blijven.
Aromaprofiel
Hoe smaakt Absinth? Wermut is de belangrijkste ingrediënt in elke Absinth. Hiermee komt een lichte bitterheid, die echter in het eindproduct niet op de voorgrond moet staan. Door het toevoegen van andere aromatische plantenextracten kan het karakter verder worden gevormd. De meest markante noot, die zich soms meer en soms minder uitgesproken laat zien, is die van anijs. Venkel-, hyssop- en muntaroma's zijn ook typisch. Bij Absinth op basis van wijnalcohol kunnen ook subtiele fruitige tonen te proeven zijn, die de frisse drank een laatste verfijning kunnen geven.
Productie
Hoe wordt Absinth gemaakt? Wie zich ooit heeft verdiept in de productie van Gin weet in feite hoe het werkt. De technieken zijn heel vergelijkbaar. Eerst is er een neutrale of wijnalcohol nodig, die uit verschillende grondstoffen kan worden geproduceerd. Deze wordt vervolgens met de juiste kruiden gemengd. Het proces van Maceratie houdt in dat de plantendelen in de alcohol worden geweekt. Zo neemt de alcohol de smaak van de kruiden over. Hoogwaardige Absinths worden na dit proces nogmaals gedistilleerd. Na het distilleren verkrijgt men een heldere destillaat. Dit wordt door sommige producenten opnieuw met kruiden natuurlijk gekleurd om de kenmerkende groene tint te creëren en extra aroma's toe te voegen. Het belangrijkste verschil met Gin is de hoofdsmaakgever: terwijl Gin typisch wordt gekenmerkt door jeneverbesnoten, is het Wermut dat Absinth zijn fundamentele karakter geeft.
Bij bijzonder goedkope producten wordt soms de maceratie en herdistillatie overgeslagen. In plaats daarvan worden de alcohol en de etherische oliën van de planten in een bepaalde verhouding gemengd. Ook suikeradditieven en kleurstoffen zijn bij deze aanpak niet ongebruikelijk. Echter, er zijn ook hoogwaardigere producten die voor marketingdoeleinden een onnatuurlijk rode of blauwe kleur krijgen.
Absinth in de test
Zoals bij alle gedistilleerde dranken geldt: u moet zelf ontdekken welke absint het beste bij u past. We geven u echter graag enkele tips mee. De eerste indruk van een absint krijgt u van het alcoholpercentage. Algemeen wordt gezegd: hoe hoger het alcoholpercentage, hoe beter de kwaliteit. Laat u dus niet afschrikken door de hoge cijfers en vergeet niet dat u het moet verdunnen voordat u het drinkt. Met de nieuw verworven legaliteit eind jaren '90 kwamen ook nieuwe creatieve ideeën. Zo is er zelfs een absint voor degenen die absoluut geen anijs kunnen waarderen. Een merk brengt bijzonder veel experimenteerdrang met zich mee om de bijna vergeten drank ook aantrekkelijk te maken voor jongeren. Hapsburg brengt onconventionele creaties uit, zoals de Hapsburg Absinthe Black Fruits of the Forest of de Hapsburg Absinthe Extra Strong XC Cassis, zonder concessies te doen aan de kwaliteit. Als u echter liever met een groene klassieker wilt beginnen, probeer dan de Franse Trenet Classic Absinthe.
Maar hoe drink je absint eigenlijk? De sterke drank kan op verschillende manieren worden genoten. Maar om meteen eerlijk te zijn: hem puur drinken is zelden een goede optie, omdat vooral de hoogwaardige varianten een zeer hoog alcoholpercentage hebben. In het absinthmekka Frankrijk werd het genieten van de "groene fee" gevierd. Er zou zelfs een zogenaamde "heure verte" ("groene uur") zijn geweest, waarin het gebruikelijk was om deze drank in gezelschap te consumeren. Traditioneel stonden er op tafel absinthfonteinen, sierlijke containers met vier kranen, waaruit water kwam om te verdunnen. Bovenop het glas met absint, traditioneel in kelkvorm, werd een lepel geplaatst waarop een stuk suiker lag. Daarop liet men water lopen zodat de absint in het glas zich mengde met water en suiker. Was hij daarvoor helder of groen, dan werd hij door het suikerwater melkwit. Ook vandaag kan deze druppel uitstekend op de traditionele manier worden genuttigd. Misschien heeft u ook al meegemaakt dat de suiker op de lepel met absint werd doordrenkt en vervolgens in brand gestoken werd. Dit wordt voornamelijk in Tsjechische gebieden gedaan en ziet er natuurlijk marketingtechnisch aantrekkelijk uit. Echter kan dit ten koste gaan van de smaak van de absint, daarom zouden we liever aanraden om voor de Franse variant te kiezen. Als beide mogelijkheden niet echt uw ding zijn, kunt u ook proberen cocktails te maken. Absint is geweldig voor niet te zoete mixdrankjes. Verderop vindt u drie mooie recepten die u zou moeten proberen.
Geschiedenis
Sommige aspecten van de geschiedenis van Absinth zijn betwist of worden door verschillende bronnen anders weergegeven. Bij nauwelijks een andere sterke drank is er zo weinig consensus in de geschiedschrijving als bij de anijsdrank. Het recept voor deze drank werd aan het einde van de 18e eeuw ontwikkeld in Val-de-Travere (Zwitserland). Aanvankelijk was het bedoeld voor geneeskundige doeleinden, omdat aan het hoofdingrediënt, alsem, dergelijke eigenschappen werden toegeschreven. In 1797 werd dit recept gekocht door majoor Dubied, die samen met zijn schoonzoon Henri Louis Pernod in 1805 een distilleerderij oprichtte. Vervolgens werd Absinth niet zoals gepland een geneesmiddel, maar een genotsmiddel met een breed afzetgebied. Na aanvankelijk lage productievolumes kreeg de drank snel populariteit en schoten de distilleerderijen als paddenstoelen uit de grond. Omdat voor de productie van Absinth goedkope alcohol uit allerlei grondstoffen kon worden gebruikt, was het voor iedereen betaalbaar, wat bijdroeg aan zijn populariteit, vooral in arbeiders- en kunstenaarskringen. In de late jaren van de 19e eeuw had de "groene fee" zich ontwikkeld tot een modieuze favoriete sterke drank, vooral in Frankrijk. Echter, met het royale gebruik gingen ongewenste bijwerkingen gepaard. Er wordt gesproken over hallucinaties, verlammingen, agressiviteit, verwarring en uiteindelijk verslaving. Deze verslaving kreeg zelfs een eigen naam: absinthisme. Vanwege deze omstandigheden kwamen er steeds meer stemmen van tegenstanders op. Om de "zuipende massa" tegen te gaan (en ten gunste van de wijnverkoop), werd Absinth uiteindelijk op veel plaatsen verboden. In 1915 was het zover in Frankrijk, waar het drankje grote populariteit had verworven. Ten laatste vanaf midden jaren '20 was de productie en verkoop van de "groene fee" in de meeste Europese landen, waaronder Duitsland, evenals in de VS verboden. Sommige staten zoals Spanje, Portugal en Tsjechië zagen geen noodzaak om deze drank te verbieden omdat het verbruik daar weinig verspreid was. Daarom verplaatsten sommige distilleerderijen hun productie daarheen. Meer dan 80 jaar was Absinth officieel verbannen uit grote delen van Europa en werd daardoor slechts sporadisch geconsumeerd. Tegenwoordig weet men dat de stof thujon die in alsem voorkomt schadelijk kan zijn in grotere hoeveelheden omdat het een sterk zenuwgif is. Echter is nu ook bekend dat er nooit genoeg daarvan in Absinth zat om verantwoordelijk te kunnen zijn voor sommige drastische bijwerkingen. In plaats daarvan was vooral het overmatige alcoholgebruik en het hoge alcoholpercentage verantwoordelijk voor verwoestende gezondheidsproblemen. Aangezien alsemdrank dus niet gevaarlijker is dan andere sterke dranken werd hij eind jaren '90 in veel landen niet langer verboden. Hiervoor werden strikte richtlijnen opgesteld voor het thujongehalte waaraan producenten zich moeten houden. Van de lange onthouding heeft deze legendarische drank zich nog niet volledig hersteld. Met Whisky, Gin of Rum kan Absinth nog niet concurreren qua verkoop, maar vooral onder jongeren wordt hij weer populair en wordt hij bijzonder graag in cocktails genoten.
Cocktails met Absinth
Ook al was het vroeger ongebruikelijk, met Absinth kunnen geweldige cocktailcreaties worden gemaakt. Om uw fantasie wat te prikkelen, hebben we hier drie receptvoorstellen voorbereid:
Sazerac
De klassieker onder de Absinth-cocktails:
2 cl Absinth in een tumbler doen. Het glas schudden, zodat de Absinth de binnenkant kan bevochtigen. IJs met 3 cl Angostura, 6 cl Bourbon Whiskey en een theelepel suiker goed schudden in een shaker en in de tumbler zeven.
Absinth Curaçao Frappe
Dit kan een kleurrijke combinatie worden:
Vul een longdrinkglas voor de helft met ijsblokjes. Voeg 4 cl absint, 3 cl blue curaçao, 2 cl sinaasappelsap en 1 cl citroensap toe en roer goed door. Garneer tenslotte met een schijfje limoen.
Groene IJsfee
Een zomerse cocktail die zorgt voor de nodige bries:
Vul een tumbler voor de helft met crushed ice. Voeg 2 cl citroensap, 2 cl limoensiroop en 3 cl absint toe. Strooi er een theelepel suiker over en vul het glas volledig met crushed ice en roer goed door. Voor een mooie uitstraling kun je het glas decoreren met een schijfje limoen of citroen.
